vrijdag 9 december 2016

Cornersmith

Cornersmith
Toen ik nog een klein lagere schoolkindje was twijfelde ik tussen later op het postkantoor gaan werken of bij de beenhouwer. Dat leek mij de max, zo al die schellen hesp tussen uw vingers laten glijden en proberen van de eerste keer boenk op het gewicht te zitten van de bestelling (want ik wist dat mijn moeder zich daar te pletter aan ergerde bij Beenhouwerij Van Roosbroeck op de markt, maar toch niks durfde zeggen). Het postkantoor leek mij ook een geweldige werkomgeving, wat zitten, stempels zetten, postzegels plakken, brieven aanpakken, curieuze vragen stellen (daar ergerde mijn moeder zich ook al aan) en koffie drinken. Klinkt als een topjob. Ik dronk nog wel geen koffie, maar dat zou wel in orde komen.
Ja, ik was erg ambitieus in die dagen.
Tussen mijn latere lagereschooltijd en mijn dertigste had ik dan weer geen enkel idee welke job mij zou liggen, heelder dagen plakken en stempelen leek mij niet meer zo'n geweldige bezigheid en van de schellen hesp was ik ook al aan het terugkomen.
Een jobidee dat wel geregeld terugkwam (en nog altijd af en toe opflakkert) was een eetcafeetje beginnen al dan niet gecombineerd met boekenverkoop. Een jobidee waar zo ongeveer 95% van mijn tijdsgenoten zich waarschijnlijk kunnen in vinden, vooral dankzij Ellen en Friends.

Cornersmith Cornersmith
Sinds kort is er weer een opflakkering. Ik heb nl. een nieuw favoriet boek!
Cornersmith, over een eetcafé en inmakerij van twee superinspirerende mensen. In 2012 starten Alex en James een duurzaam eetcafé, er wordt enkel met seizoensproducten van plaatselijke herkomst gekookt en alles wat overblijft maken ze in om afval en verspilling tegen te gaan (U denkt nu: Zo'n ding, dat is iets voor Dorien! Dat denk ik al lang, maar ondertussen is haar broer wel zo'n eetcafé/traiteur begonnen en dat maakt alles goed!)

Cornersmith dus, allemaal goed en wel, maar het eetcafé bevindt zich wel in het verre Australië en das toch zo'n 20 uur vliegen.
Vorig jaar wordt er eindelijk besloten om een kookboek te maken zodat iedereen mee kan genieten.

Cornersmith Cornersmith Cornersmith Cornersmith
Het boek is een verzameling van de populairste gerechten van het café en wat voor een!
Ingedeeld per seizoen komt zowat alles aan bod, alle mogelijke ingemaakte groenten, marmelade, confituren, siropen, ijsjes, mosterd, salsa en chutneys. Maar ook gewone (eerder lichte) gerechten zoals soep, salades, broodjes, taarten enzovoort enzoverder!

Cornersmith Cornersmith Cornersmith Cornersmith
Australië is natuurlijk België niet en de kumquats, persimoenen en citroenen zijn in mijn tuin maar dun gezaaid, dus een paar recepten zijn niet meteen toepasbaar, maar veel zijn dat er niet, misschien is daarmee rekening gehouden tijdens de vertaling?
Koop dit boek ook als u geen tomaten en komkommers uit de tuin heeft in te maken, die koop je dan in juli en augustus toch ook gewoon? Pickels en passata komt toch ook niet vanzelf in uw kast terecht?


Cornersmith Cornersmith Cornersmith Cornersmith
Van sommige boeken weet je van zodra je de cover ziet dat je er al een beetje van houdt en Cornersmith is er zo een!
Ook hun Instagrampagina is zeer inspirerend!
Geregeld zie je er mensen met hun oogst passeren, die brengen ze naar de inmakerij en in ruil hiervoor krijgen ze dan ingemaakte groenten. Hoe tof!

Allee, ik ben fan, je merkt het!
Maar ik ben ook fan van andere inmaakkookboeken, ik zal er anders nog eens wat oplijsten.
Op nummer 1 : Rijke oogst van Alys Fowler <3 Alys Fowler.
Op nummer 2: Het helaas bijna uitverkochte Superette kookboek <3 Dorien.
Op nummer 3: Homemade (en alle andere boeken van Yvette Van Boven) <3 Yvette.
Op alle volgende nummers: Van het huis, Echt eten, Uit de tuin in de fles en nog veel meer!

Vertel eens, wat is uw inmaakaanrader?!

Disclaimer: Alle foto's zijn gepikt van de Cornersmith instagrampagina.

Cornersmith
Alex Elliott-Howery en James Grant
Uitgeverij Good Cook
272 pagina's
24,95 euro
Met de voordeelcode ‘MmeZsaZsa’ kan je het boek zonder verzendkosten bij booksetcetera bestellen.

donderdag 8 december 2016

Zsazsalmanak2017, dit weekend in de krantenwinkel

Zsazsalmanak2017
Alles wordt ooit beter!
Vorige keer stak de zsazsalmanak midden januari bij de krant, deze keer al half december!
Zo snel kan het gaan!

De kalender werd dit jaar geen co-productie tussen Eva en mezelf, maar eentje tussen Dorien, Natalie, Maartje, Velt en mezelf. De zsazsalmanak past dit jaar volledig in het Huis, Tuin en Keukenplaatje dus kon ik wel wat hulp gebruiken. Want in de moestuin kan ik misschien wel mijn plan trekken, maar het huishouden dat is niet meteen een succes te noemen. Dus zocht ik hulp!
Voor het huisgedeelte vroeg ik Natalie van Les Odettes om receptjes te bedenken, zo leert u hoe u spinnen afschrikt, hoe u zelf allesreiniger maakt en wat u moet doen om toch voornaam voor de dag te komen met vettig haar. (Check ook zeker haar geweldig boek: Handboek voor de thuisdrogist) Dorien inspireert u en mij in de keuken met haar maandelijkse kooktips met seizoensgroenten, Maartje koos voor elke maand een bijpassend boek en Emelie, Leentje en Fatma van VELT vulden ruimschoots mijn groenten- en fruit inmaaklijst aan.

Ik maakte de kalender die ik zelf aan mijn muur zou willen hangen en dat had niet gekunnen zonder de hulp van deze kenners!
Het klinkt hier nu als mijn speech voor de Gouden Boekenuil die ik net heb gewonnen voor mijn meesterwerk in 12 delen.
Maar toch, ge moet dit weekend dat kalenderke eens bezien, tof hoor!

Zsazsalmanak2017
Voorts was er ook nog plek voor een seizoensgroentenlijstje (waar Dorien mee vertrok voor haar kookinspiratie), een moestuinkalender en een beestje van de maand, dat u niet zomaar alles plet wat u tegenkomt in de tuin.
De schoolvakanties werden duidelijker aangegeven door het hele vakje een kleur te geven en ook de officiële feestdagen werden ingekleurd. Voor de rest is alles hetzelfde gebleven, er staan weer wat tekeningetjes bij die niemand gaat kunnen plaatsen en ik tegen dan ook vergeten ben, de maanstanden zijn aanwezig en 14 februari kreeg een hart ipv een vakje.

Ik hoop dat de kalender u inspireert, je zal zien, er staan niet overal receptjes bij, maar er is maar weinig dat goede boeken en vrienden niet weten!

Moest je toch nog twijfelen, dan doet Het Nieuwsblad een geste, vul hier je emailadres in en ontvang een bon om de krant dit weekend met 50% korting te kopen.

De Nederlanders zullen het wat moeilijker hebben, het is het goedkoopst en gemakkelijkst als u gewoon even op bezoek komt en een krant koopt, maar als dat geen optie is dan mag je me altijd mailen, ik weet nog niet zeker hoeveel kalenders ik kan versturen, dus overweeg dat dagje België misschien toch maar!

zondag 4 december 2016

Nog een bananencake

bananencake
Nu zult ge zeggen: Is dat nodig, nog een bananencakerecept?
Wel, ik vroeg het me ook af!
Maar dat ik bij elke overrijpe banaan toch weer op zoek ging naar een ander recept is reden genoeg om dan toch maar het recept uit te schrijven dat ik op een paar maanden tijd al vier keer gebruikte.
Vier keer klinkt niet als geweldig veel, maar de afgelopen vijf jaar bakte ik misschien maar 6 bananencakes, ge moet geen boekhouder zijn om door te hebben dat ik dit recept wel weet te appreciëren.

Dit recept is in tegenstelling tot de meeste andere die ik gebruikte niet te nat, heerlijk luchtig én met gebakken bananen, ttz je stopt de bananen in de oven die aan het voorverwarmen is en terwijl je alles bij elkaar zoekt en hierbij wat treuzelt (check uw facebook, zet een plaatje op via spotify, vul uw laatste uitgaves in bij YNAB, ga eens langs bij Instagram) bakken de bananen het lekker bruin. De boter schuif ik ook in de oven, die mag er weer uit wanneer ze pruttelt, je krijgt dan een wat diepere smaak ofzo, ik weet niet precies hoe ik dat moet omschrijven.

Voor mijn bananencakeobsessie stak ik alle rijpe bananen ongepeld en in stukken in een zakje in de diepvriezer, dat doe ik nu soms ook nog, een mens heeft immers niet altijd drie rijpe bananen op overschot om een cake te bakken. Die ongepelde bananen zou ik nu niet per se eerst bakken, die zou ik dan gewoon laten ontdooien en zo prakken.
In de praktijk wacht ik op drie rijpe bananen voor een cake en maak ik met de diepvriesbananen een heerlijke milkshake met wat melk, een zakje vanillesuiker en wat ijsblokjes. (Daar kan geen bananenijsmilkshake tegenop!)

Ik gebruik in dit recept 200 gram lichtbruine (kinnekes) suiker, in het originele recept van Ottolenghi staat 275 gram, dat lijkt mij eerder aan de tandpijnkant, maar u trekt er uw plan mee!

bananencake
Bananencake (deels afgezien bij Baked by an introvert en Ottolenghi's Plenty more)
- 3 bananen
- 200 - 275 gram lichtbruine suiker
- 3 eitjes
- 140 ml melk
- 70 gram boter
- 275 gram bloem
- 1 tl natriumbicarbonaat
- 1,5 tl bakpoeder
- snufje zout


- Zet boter in een ovenbestendig kommetje samen met de bananen in een oven die je laat voorverwarmen op 200°.
De bananen leg je in een kom of op een bakpapier, ze kunnen gaan lekken.
- Weeg alle ingrediënten op je dooie gemak af zodat de bananen tijd krijgen om zwart te blakeren, het bakpoeder en de natriumcarbonaat mag al bij de bloem.
- Bekleed een bakvorm met een bakpapier.
- Klop de eitjes los met de melk.
- Meng de suiker onder de pruttelende boter en meng het mengsel dan met het ei-melk mengsel.
- Pel de bananen, prak ze op het bakpapier en schep afwisselend wat bananenprak en bloem door het beslag.
- Giet of schep het beslag in de bakvorm en zet de cake in de oven waarvan je de temperatuur naar 170° verlaagt. Na 70° zou de cake volledig doorbakken moeten zijn, maar controleer eerst even met een breinaald/satéprikker.

bananencake
En dan op zo'n warm plakje bananencake pindakaas.
Dat is wel even genieten ja.

zondag 27 november 2016

#genoeggezwegen

#genoeggezwegen
Tekening le coeur à marée basse

Had ik thuisbevallen dan was ik doodgebloed.
Had ik in het ziekenhuis bevallen van mijn eerste dan had het een keizersnede geweest.
Had ik thuisbevallen van de tweede dan had ze er nu niet geweest.

Ik kan daar allemaal inkomen dat mensen zo'n dingen zeggen én menen (en daar ook echt onder geen enkel beding van af willen wijken) want ik neem mijn bevallingen ook als maatstaf.
Ik ben er echt van overtuigd dat als ik bij mijn eerste bevalling in het ziekenhuis bevallen zou zijn het een keizersnede zou geweest zijn, vooral omdat ik twee uur met dichtgeknepen knieën heb zitten ambras maken in mijn bad omdat ik niet wou persen. (En natuurlijk ook omdat het kind in kwestie op 20 gram na 5 kilo woog. Ik zou er dan nadien ook van overtuigd zijn dat ik het inderdaad niet gekunnen had, 5 kilo, zot!)
Ik ben er echt van overtuigd dat ze mij (in het ziekenhuis in mijn buurt) niet de kans zouden gegeven hebben om twee uur te zitten protten in mijn bad vooral omdat ze me ook niet de kans wouden geven om te bevallen zonder knip. 'Ah neen hé madammeke, in 80% van de gevallen wordt er geknipt bij een eerste bevalling, als het moet dan moet het.' Die uitspraak was dan meteen ook de reden waarom ik op zoek ging naar een alternatief in de buurt en bij de plaatselijke vroedvrouwenprakrijk terecht kwam. Dat en het feit dat iemand mij madammeke noemde.
En ik ben er ook van overtuigd dat er in het ziekenhuis te weinig wordt geluisterd naar vrouwen en veel te veel wordt ingegrepen waardoor er dingen gebeuren die moeten opgelost worden, dingen die thuis niet zouden gebeurd zijn omdat er thuis veel minder wordt ingegrepen omdat er ook veel minder kan ingegrepen worden want er zijn geen baxters en machientjes en pijnstillers en monitors. *ademt weer in*

Maar ik vind niet dat iedereen maar moet gaan thuis bevallen, want ik kan heel goed begrijpend dat dat helemaal niks voor u is.
Maar!
Er is wel een heel groot verschil tussen thuisbevallen en in het ziekenhuis bevallen en daar niks in de pap te brokken hebben.

Ik had eigenlijk geen tijd om te bloggen, maar ik zie al twee dagen constant de #genoeggezwegen voorbijkomen op facebook en net zoals bij elk leed bekijk ik maar een tiende van de dingen die voorbij komen en dan word ik daar toch ook al heel ongelukkig van.

En toen ik gisteren nog even ging zitten voor Alleen Elvis blijft bestaan en tegelijk onrespectvol wat zat te Facebooken floepte ineens een kennis naar boven die iets wou vragen over bevallen. Of het normaal was dat je op je rug moest bevallen want dat haar gynaecoloog had gezegd dat hij 'geen garagist' was en dat hij daarna serieus uit zijn krammen was geschoten omdat ze had verteld dat ze misschien toch wel graag zou thuisbevallen. Want 'thuisbevallen dat is vragen om problemen'.
Die kennis vroeg dus of ik misschien iemand kende die wel thuis was bevallen van haar eerste want dat de grond nu wel een beetje onder haar voeten was weggezakt
Kijk, daar word ik nu kwaad van sé.
Ik kan begrijpen dat een garagist zijn klanten niet naar een fietsenwinkel stuurt, maar bij een gynaecoloog zou je toch correcte informatie moeten kunnen krijgen?

En dan was er vandaag ook nog de arts-assistent gynaecologie die vertelde dat ze al een paar keer had staan huilen na een bevalling. Van machteloosheid, frustratie en plaatsvervangende schaamte. En dat er inderdaad nog steeds heel veel onnodige interventies gebeuren.
Oh en dan ken ik ook nog persoonlijk drie vroedvrouwen in opleiding die alledrie gestopt zijn met hun opleiding omdat ze het niet meer konden aanzien (en horen) hoe vrouwen (en zijzelf) werden behandeld (en achter hun rug becommentarieerd) door de vroedvrouwen.
Wat is er eigenlijk mis, is het misschien normaal dat vrouwen -op hun kwetsbaarst- ineens hun klep maar moeten houden (en dat dan meestal ook nog doen)? Het is toch niet dat je je effe komt moeien met de correcte plaatsing van een knieprothese. Het gaat over de geboorte van je kind, iets waar je zo ongeveer 9 maand naartoe leeft, iets wat jij moet doen, iets wat je in je hoofd al 100 keer hebt gedaan, iets waar je allerlei romantische ideeën over had (en waar je wel van wist dat het misschien toch wel iets minder romantisch zou gaan uitdraaien), iets waarbij je overduidelijk iets bij in de pap te brokken hebt en iets waarbij je wel een minimum aan respect voor zou moeten krijgen.

Pik dit niet.
Stand up!
Ook nog: Waarom het beter bevallen is in Engeland.

Ah ja, btw die knip was dus in mijn geval niet nodig, chanske seg.

This one is for you, Tine!

zondag 6 november 2016

Spaghettipompoen met linzenbolognese

Spaghettipompoen met linzenbolognese
Nog geen maand geleden zat ik nog te zagen dat ik maar geen spaghettipompoengerecht vond dat ik echt lekker vond en tsakaa, hier is er nu toch een!
Het probleem van spaghettipompoen is -vind ik- dat het niet vult, of het vult wel, maar is al na een kwartier verteerd en dan zit ge daar weer hongerig te wezen voor de tv. Heel slechte combinatie!
Het kan idd heel lekker zijn om de sliertjes te mengen met wat pesto of look en verse groene kruiden, maar het is allemaal geen avans als het niet vult.
Dus toen dacht ik zo ... wat als ik de pompoen nu vul met een andere gerecht dat wel vult! Ha!
En wat vult er beter dan linzen? Niet veel hé, zeker niet als er nog een dikke kaaskorst op ligt.

Dag een maakte ik de linzen en aten we het bij pasta (wat ook erg lekker was) en dag twee warmde ik de overschot weer op om er een spaghettipompoen mee te vullen en die met wat kaas erop nog even te grillen. En dat was eigenlijk nog lekkerder. Lekker smeuïg. En die kaaskorst natuurlijk hé. Alles is feitelijk lekker met een kaaskorst erop.
Het is zelfs zo dat wanneer je iets met een kaaskorst erop post, iedereen het recept wilt weten. Zo ook verging het de spaghettipompoen op Facebook.
Dus, bij deze, Het Recept en ik hoop van harte dat het smaakt!

hoog
Ik las eens dat je ze best op deze manier doorsnijdt omdat je dan langere sliertjes hebt, je ziet hier ook goed de richting van de sliertjes. In de praktijk heb ik nooit lange slierten maar gewoon korte stompkes. Misschien moet ik volgende keer de pompoen wat sneller uit de oven halen. Maar als ik ze op deze manier doorsnijd dan passen ze wel perfect in dit ovenschaaltje.
Moest ik dat belangrijk vinden.

Spaghettipompoen met linzenbolognese Spaghettipompoen met linzenbolognese
Voor 4
- 2 spaghettipompoenen, gehalveerd en de zaden eruit gehaald
- 1 rode of gewone ui, fijn gesnipperd
- 1 wortel, in kleine blokjes
- 1 stengel selder of de steeltjes van peterselie, in kleine blokjes
- 5 tomaten in blokjes gesneden of een blik tomaten
- 150 g gedroogde groene linzen
- 3 teentjes knoflook, gesnipperd
- 1 tl oregano, gesnipperd
- 1 tl rozemarijn, gesnipperd
- 1 tl tijm, gesnipperd
- 1/2 tl komijn
- 1 snuifje kaneel
- een mespunt gerookt paprikapoeder
- een mespuntje chilipoeder of cayennepeper
- 1 blikje tomatenpuree
- 100 ml rode wijn
- 100 gram mozzarella of andere smeltkaas

1. Fruit de ui met wat olijfolie in een pan waar je een deksel van hebt. Een 4de van de gesnipperde kruiden (look, oregano, rozemarijn en tijm) heb je straks nodig bij de spaghettipompoen, de rest van de kruiden en de wortel- en selderblokjes mogen allemaal bij de ui. Geef de groenten genoeg tijd om gaar te worden, roer geregeld tot de groenten zacht zijn en beginnen te bruinen, tijd is smaak! Dan mogen de specerijen (kaneel, paprikapoeder en chilipoeder), wat peper en zout en de inhoud van het potje tomatenpuree erbij. Laat alles nog even bakken zodat de tomatenpuree de tijd krijgt om zoeter te worden. Na een paar minuten mag de rode wijn bij de groenten, laat alles inkoken en kap er dan de linzen, tomaten en 200 ml water bij, roer, zet het deksel op de pan en laat 20 minuten sudderen. Roer af en toe en als alles naar het einde toe nog erg nat is dan haal je het deksel van de pan zodat het vocht kan inkoken.

2. Verwarm de oven voor op 225°. Zet de pompoenhelften in een ovenschaal met de opening naar boven, verdeel de resterende kruiden over de vier helften, strooi er wat zout over en druppel er wat olie bij. Smeer de binnenkanten goed in en draai ze dan om in de schaal. Je mag een beetje proppen, de helften krimpen wat zodat alles straks wel past. Zet de pompoenhelften een half uur in de oven en probeer dan al eens met een vork of de binnenkant gaar is. Anders zet je de pompoen nog wat langer in de oven. Laat ze in de oven staan wanneer ze gaar zijn.

3. Zet de mixer in de linzen wanneer deze gaar zijn, mix de saus niet heel grondig, een paar keer op en neer is genoeg, zo behoud je genoeg structuur. Proef of de saus op smaak is, kruid anders nog bij met zout of peper.

4. Haal de pompoen uit de oven en giet het vocht dat eruit komen lopen is weg, draai de helften om en vul ze met het linzenmengsel, verdeel er de kaas over en zet nog 5 minuten onder de grill.

donderdag 13 oktober 2016

Paaskasta

Paaskasta
Het zal u niet verbazen dat een van de lievelingsgerechten van de kinderen een gerecht zonder groenten is. Er zitten wel wat kruiden in, dus in theorie is het hetzelfde als een tas thee. En kruidenthee is toch megagezond?
Ze hadden ook limonade kunnen drinken hé?

Sinds Abel vroeg wanneer we nog eens paaskasta gingen eten zijn we het zo blijven noemen.
Wat zijn wij een toffe familie seg!!

Paaskasta is simpel, je neemt een 'drager' dat is hier meestal mascarpone, maar het zou ook ricotta kunnen zijn, of room, of smeerkaas of iets anders dat snel smelt en daar voeg je kaas aan toe. En dan nog wat kaas. En dan eventueel nog een beetje kaas.
Omdat wij graag gorgonzola eten nemen we daar lekker veel van, dan komt er als vulling nog een zelfde hoeveelheid iets minder afsmakende kaas bij en dan voor wat extra pit nog wat parmezaan. Al deze kazen smelt je tot één geheel au bain-marie in een kommetje boven een pot kokend water (allee ja au bain-marie dus hé, ik zei het al). Voila, klaar. Zo simpel kan kaassaus zijn.
Kaas, smelten, kaassaus!
Ik zou nu al kunnen stoppen, maar ik doe er nog wat extra smaak bij, wat gehakte kruiden, wat look, een beetje zwarte peper en wat citroenschil. Nu is de kaassaus wat mij betreft helemaal klaar.

Ik kan u wel al vertellen dat een kommetje melk met wat geraspte Gouda in de microgolf opwarmen iets teveel binnendoor is. Het wordt zelfs totaal iets anders. Iets wat niet te binden is. Ik heb daar toen een foto van getrokken.
Dat moet u dan ook al niet meer testen.

Paaskasta
Paaskasta
Ingrediënten voor 4 personen
- 120 gram mascarpone
- 150 gram tallegio, fontina, gouda of cheddar of nog iets anders lekkers, in stukken
- 150 gram gorgonzola, in stukken
- 50 gram parmezaan of pecorino, geraspt
- 1à2 teentjes look, geperst
- een tl gehakte tijm
- een el gehakte marjolein of orgegano
- de zeste van een halve citroen
- 400 gram pasta
- zout en peper

1. Weeg alle kazen af en doe ze samen in een grote kom die je op een pannetje met kokend water zet (au bain-marie), voeg ook alle andere ingrediënten behalve de pasta toe. Roer tot de kazen samensmelten.
2. Kook terwijl de pasta al dente, schep een grote tas kookwater uit de pot en giet de pasta dan af. Het kookwater wordt gebruikt om de kaassaus wat smeuïger te maken.
3. Giet de helft van het kookwater bij de bubbelende kaassaus en roer tot alles weer een mooi geheel is. Is de saus nog aan de dikke kant dan mag er nog wat van het water bij. Proef of de saus lekker afsmaakt en kruid anders bij.
4. Meng de pasta met de kaassaus, schep op borden en rasp er nog wat van de parmezaan over.

Wil je groenten in de saus, stoof dan een paar handen spinazie met een gesnipperd teentje look in wat boter of olie en roer dit op het einde door de pasta. Lijkt me eigenlijk wel heel lekker.
Wij eten er in het seizoen tomaten bij, gewoon in plakjes met wat zout en een drupje olijfolie.
Iets van groenten erbij is wel aan te raden, iets zurigs, om de volle kaassmaak wat te breken.

dinsdag 11 oktober 2016

De moestuin in oktober, bergaf vanaf nu

Moestuin oktober 2016
De moestuin, ik heb het daar dit jaar nog niet veel over gehad.
En ik praat daar nochtans zo graag over.
Gisteren deed ik een rondje met de kodak, dus bij deze Het Verslag voor de Moestuingeïnteresseerden.
(Ik zou daar persoonlijk keihard in geïnteresseerd zijn.)

Moestuin oktober 2016
Kijk eens hier! Tjakaa, dat hebt gullie nu waarschijnlijk niet in de moestuin staan, niewaar!
Jonge tuinbonen, in de zomer gezaaid, nu klaar om te oogsten!

Moestuin oktober 2016
Met voor de gelegenheid geen zwarte maar groene bladluizen!

Moestuin oktober 2016
En nog jong geweld, peultjes!
Ik ben eigenlijk helemaal ontregeld, moet ik nu pompoenen met voorjaarsgroenten gaan klaarmaken?
Ah ja hé, er zit niks anders op.

Moestuin oktober 2016
Maar de klassieke najaarspeulen zijn er ook, aanschouw de boerentenen!
(Als ge ze vindt.)

hoog
En hier de schone borlotti's, sommige al droog andere nog vers.

Moestuin oktober 2016
En dan zijn er nog snijbonen (en struikbonen, die zijn er ook, maar daar heb ik geen foto van.)
Op de achtergrond zie je de kalebassen, (allee ze zijn ondertussen al geoogst, het vriest hier namelijk al.) dat is geen peulgroente maar een vruchtgroente gelijk courgettes en pompoenen en kalebas zit daar dan ergens tussen. Bij Lieven lees je er meer over.

Moestuin oktober 2016
Eindelijk hangen (hingen) er groenten aan mijn Arne Quinze.

Moestuin oktober 2016 Vreemde groenten.
(Niet echt lekkere groenten ook.)
Maar dat is het voordeel van een groentetuin, de lekkere dingen mogen blijven, de andere vliegen en het jaar nadien is er dan plaats voor iets anders.
En soms komen ze dan na een paar jaar toch nog eens terug omdat ik niet doorhad wanneer ze moesten geoogst worden of hoe je ze best klaargemaakt en ze eigenlijk toch wel meevallen.

plat
Met dat in gedachten blijf ik elk jaar spaghettipompoen zaaien, hoewel ik dus nog altijd niet het recept gevonden heb.
Vertel mij snel uw succesrecept!

plat
Dan is neefje courgette toch de gemakkelijke van de familie seg. Dat gaat er altijd wel in, in die mate zelfs dat ik halverwege de zomer nog eens bijzaai zodat er courgettes zijn tot aan de vorst.
En ziet eens wat een schoon courgettekes dat laatste is, ooit zo'n fier courgette gezien?

plat
Deze gasten hun tijd in de moestuin zit er ook op, dra zal ik ze allemaal oogsten en dan gaan ze de serre in waar ze nog een paar maand kunnen bewaard worden.

plat
De citroenverbena gaat ook mee naar binnen, gesnoeid dan wel, de blaadjes droog ik en volgend jaar kan hij terug van start gaan voor nog een jaartje rond keilekkere thee.

plat
En ziet den deze eens! Spontaan opschoten tussen de aardbeien en de wortelen, nog maar pril aan de leg en nu al bijna aan zijn eind. Altijd spijtig om zo'n enthousiasme slecht zien af te lopen.
Ik heb er wel zaad van bewaard, want lekker waren ze ook al!

plat
Maar er zijn ook groenten die mogen blijven staan, de winterprei is niet bepaald indrukwekkend van formaat maar kan wel gewoon buiten blijven tijdens de vorst.

plat
Hetzelfde voor de oerprei die al een tijdje terug komt piepen.
Een hele winter de tuin in kunnen voor verse prei, ik vind dat een luxe ja!

plat
En wat komt er daar nog piepen?

twee twee Een witte kool, die verdwijnt ook snel keuken in, maar de koolrabi, die kan er nog heel efkes tegen.
Toch al maar een receptje bedenken.

plat
De bladkolen die mogen dan weer wel buiten blijven, alleen spijtig dat de cosmos straks ten onder gaat aan de vriestemperaturen. Wat een geweldige kleurencombinatie!

plat
En die hommel moet straks ook al een ander bloemmetje zoeken.

plat
Hetzelfde voor de bij, want komkommerkruid en Oost-Indische kers zijn niet meteen heel bestand tegen de vrieskoude.

plat
Ach ach ach, de zomer is weer voorbij.
Het verval is ingezet.