vrijdag 5 september 2014

Jaarlijkse traditie

t' Zeetje 2014
Vorig jaar reden we een paar dagen voor Abels verjaardag naar de zee, toen ik deze week vroeg wat hij dit jaar voor zijn verjaardag wou doen, zei hij: Ah, naar de zee, dat doen we toch altijd?
Ah, voila, vanaf nu dus blijkbaar wel.

De dag bracht weer alles wat we verwachtten, de ene helft van de familie ging tien seconden na aankomst al kopje onder terwijl de andere helft het water toch eigenlijk, feitelijk een beetje te koud vond, er werden zandkastelen gebouwd, er werd ambras gemaakt over kapotte zandkastelen, er werd ijs gegeten (en we ontdekten dat je ook mosselen en flessen wijn kan bestellen, iets voor volgend jaar!), er werden schelpen verzameld, er werd ambras gemaakt over wie De Gouden Schelp eerst had gezien en Mr Zsazsa viel in slaap en werd met de seconde een tintje roder.
Dit jaar was er ook een mevrouw die constant zeepbellen blies, wat samen met de Duitse kleuter die zand in het rond gooide een geweldige combinatie vormde.
Topdagje!

t' Zeetje 2014
Maar wat ik mij nu afvraag, waar zijn, zo op maximum een goed uur rijden van Antwerpen de tofste stranden met op wandelafstand lekker eten en drinken?

Ik zal al zelf beginnen met:
Domburg, een uur en een kwartier van Antwerpen, weinig te doen in het schattige dorpje, maar wel een fijn strandpaviljoen met strandwinkeltje.
Nu jullie!

dinsdag 2 september 2014

Waar is mijn guts, schat?

stempelen En we zijn weer vertrokken!
Leve vroeg op staan, leve op tijd uw bed in, leve turngerief, brooddozen en koekendoosjes bij elkaar zoeken en leve boeken kaften!
Allee neen, dat laatste is niet waar, dat doen ze blijkbaar niet in de school van de kinderen.
Leve de school van de kinderen!

De puber (gisteren nog als De Konging Der Pubers omschreven door Iemand Die Er Verstand Van Heeft) daarentegen had het wel vlaggen, hij doorging gisteren de 5 stappen van het boeken kaften voor pubers.

1. Ah ja, ik heb mijn boeken op school gekregen. (staart voor zich uit naar zijn telefoon)
2. Ja, die moeten gekaft worden, maar wij hebben geen kaftpapier, toch?
3. Hoe, zelf? Ik kan dat toch helemaal niet?
4. Ja er staan filmpjes op internet, maar wij hebben geen plakband, toch??
5. Scheur, kreukel, zucht, plakt zichzelf vast, knipt een vinger af en vraagt uiteindelijk vraagt hulp aan een kleuter.

Maal twaalf.
Gespreid over 5 uur.

Goed, terug over naar de kinderen die nog niet aan het kaften toe zijn.
Omdat helemaal niks doen voor de eerste schooldag toch ook maar vreemd aanvoelde maakte ik naamstempels zodat ik alles met één beweging kon naamtaggen, geen gedoe met instrijklabels en onuitwisbare stiften.
Tenminste, dat had ik gedacht, ik bleek het stempelmaken al snel beu te zijn zodat het maar bij een stempel bleef. Dus nu heb ik een kindje met naamgetagde schrijftjes, brooddoos en turnt-shirt en eentje zonder dat alles.
Tja, zo worden ze wat gehard.

Voor iedereen met meer geduld, een stempelhandleiding!

stempelen

stempelen -Teken met potlood op papier wat er op de stempel moet komen, je kan iets overnemen van internet of een boekje of je kan zelf iets verzinnen.
-Knip de tekening uit en leg het papiertje omgekeerd op een stuk graveerrubber (te koop in elke hobbywinkel). Om de tekening over te brengen op de rubber is het voldoende om met je nagel stevig over de achterkant van het papiertje te wijven.
De tekening staat nu in spiegelbeeld op het rubber.
-Neem de tekening over met balpen zodat ze langer zichtbaar blijft.
-Haal alles waar geen balpen op zit weg met een guts, gutsen worden verkocht in doosjes met verschillende mesjes, test deze eerst even uit zodat je weet hoe je er best mee omgaat.

stempelen -Probeer de stempel uit zodat je kan zien wat er nog weg moet. Je kan blijven rubber weghalen, maar ik vind het wel charmant als je hier en daar nog een restje rubber kan zien.
-Kleef de stempel op iets hards zoals een stukje hout, zo wordt de druk evenwichtiger verdeeld en heb je een mooier resultaat.


Bloggers met het gutsen wat meer in de vingers: Mus en Daan

zaterdag 30 augustus 2014

Gedroogde appeltjes

Gedroogde appeltjes Het appelseizoen nadert met rasse schreden!
Nog niet echt voor de familie Zsazsa want onze boomgaard is nog niet bepaald in gang geschoten.
Maar omdat je maar beter voorbereid kan zijn op hetgene nog kan komen maakte ik van de oude appels in de frigo al een keer appelschijfjes.

Gedroogde appeltjes Niet van die gezonde die wat aan rubber doen denken, maar van die lekkere met suiker en kaneel. Die gezonde zijn dan voor later als ik van kilo's en kilo's appels af moet.

Gedroogde appeltjes De gezonde laat je gewoon een aantal dagen boven een warmtebron drogen, maar deze schijfjes droog je in de oven, volgens mij is dat beter ivm de suiker die beestjes zou kunnen aantrekken. En het gaat ook gewoon veel sneller natuurlijk.

Gedroogde appeltjes Was de appels en snij ze allemaal in even dikke schijfjes, zo'n japanse mandoline is daar geweldig in. Deze schijfjes zijn 2 mm dik.
Leg de schijfjes net tegen elkaar op een vel bakpapier of op zo'n herbruikbaar oven-onderlegding en strooi er een mengeling van suiker en kaneel over. Ik gebruikte zo'n 2 eetlepels suiker op 1 theelepel kaneel voor 6 appels. (Wat ik voor de gelegenheid in een leeg potje muskaatnoot kieperde.)
Zet ze 25 minuten in een oven van 125°.
Draai dan al de schijfjes om, bestrooi de andere kant van de appeltjes en zet nog eens voor 25 minuten in de oven.

Gedroogde appeltjes Na 50 minuten heb je krokante appelschijfjes die van binnen nog net niet helemaal droog zijn. Lekker chewy! Wil je de appeltjes toch even kunnen bewaren dan laat je ze best in de oven tot ze helemaal droog (en nog steeds keilekker) zijn.


Gedroogde appeltjes Om te bewaren stop je ze in een goed afgesloten pot, in een papieren broodzak worden ze slap en rubberig en we hebben net keiveel moeite gedaan om dat te vermijden.
En dat kan eigenlijk gewoon zo mee naar school vind ik.

Nog een appelidee: Appelgelei

donderdag 28 augustus 2014

Les vacances de Madame Zsazsa

Frankrijk '14

Frankrijk '14

Frankrijk '14

Frankrijk '14 Aaaahhh, La Douce France, wat was u weer geweldig!

Frankrijk '14 Na een aantal jaar zonder buitenlandse vakantie vertrokken we vorige week naar het vaste vakantieadres van Tante Hilde.
We kregen een lijstje mee van dingen die in de nabije omgeving te bezoeken waren dus beter voorbereid konden we niet vertrekken.
Daar aangekomen zagen we gelijk dat het dik in de sjakosch was. Tante Hilde en ik hebben dan ook besloten om het adresje geheim te houden zodat wij zeker elk jaar plek hebben.
Sorry.

Maar dat maakt eigenlijk niet uit, want heel Frankrijk staat vol met zulke allercharmanterigste chambres d' hôtes en op een kwartier rijden van al die allercharmanterigste chambres d' hôtes staat het weer vol met kastelen, créperiën, marktjes en al de andere dingen waar Frankrijk mee vol staat.
Echt waar, zo is het in Frankrijk.

En omdat ik dan toch een Frankrijkkenner ben zal ik u eens vertellen hoe een gemiddelde dag er in Frankrijk dan uitziet.

Frankrijk '14 De dag begint net zoals in België met een ontbijt, maar in plaats van trieste boterhammen staat er knapperig stokbrood op tafel. Dat stokbrood wordt bij voorkeur met zelfgemaakte confituur en kaas gegeten, maar opgepast zwangeren! Die kaas is meestal van rauwe melk, daar is hoogstwaarschijnlijk niks mis mee, maar we gaan dat toch maar niet eten.

Na het ontbijt zoek je de grote rieten mand om naar het plaatselijke marktje te vertrekken, heb je nog geen mand dan wordt die aangeschaft op de markt zelf. Gulzige mensen kopen meteen twee manden die gevuld worden met twaalf soorten tomaten, brood, zakjes half gedroogde pruimen, drie meloenen voor 5 euro, doosjes mara des bois aardbeien, wilde perziken, zes soorten worsten, acht soorten kaas (rauw natuurlijk), pikante olijven, olijven met pistou, zongedroogde tomaten en een (achteraf gezien) lelijk plastieken tafelkleed.
Moest je er zin in hebben kan je deze lijst nog aanvullen met allerlei ingewanden of heelder kalfskoppen. Aan u de keuze.
Het is ook verplicht om op elk marktje iets te kopen wat je na de vakantie nooit meer vastneemt of al meteen kwijt bent. In die categorie vallen vooral accessoires zoals kettingtjes en vrolijke hoedjes.

Frankrijk '14 Nu je net een fortuin hebt uitgegeven aan eten is het tijd om nog snel een koffietje te drinken en dan weer chambres d' hôtes-waarts te trekken, is dat geen hongertje dat daar knaagt?
Alle etenswaren worden uitgestald en met grote hompen brood naar binnen gewerkt.

Frankrijk '14 Na het middagmaal is het tijd voor wat rust, de boog kan niet altijd gespannen staan, niet waar?
Bij voorkeur wordt er wat gelezen/gedut aan het zwembad.

Frankrijk '14 De (onzichtbare) kinderen verblijven heel die tijd in het zwembad.

Frankrijk '14 Of spelen boterham.

Frankrijk '14 Maar niet te lang, want er zijn Lijstjes die moeten afgewerkt worden.
We zijn immers op vakantie in Frankrijk en niet in Tunesië.

Frankrijk '14

Frankrijk '14 Vooral kastelen worden er dan bezocht.

Frankrijk '14 Waar achterblijvers salamanders kunnen zoeken in plaats van tienduizend trappen op en neer te wandelen.
Niet dat er niks anders te doen is dan kastelen te bezoeken, vaak zijn er ook prachtige dierenparken in de buurt.

Frankrijk '14 Waar je aan dezelfde kassa je ticket koop, paninni's, crépes en drank besteld én een beker met popcorn, chips en cornflakes krijgt om aan de dieren te voederen. Waarom zouden de dieren in Frankrijk wèl evenwichtig moeten eten als wij het ook niet doen!

frankrijk In soortgelijke dierenparken zijn er ook tal van kinderactiviteiten zoals een pracht van een go-carparcour (rond een authentieke nep-grot).

Frankrijk '14 En hopen springkastelen.
Omdat het er overal naar de bok ruikt voel je je overal op je gemak.
Allee, de moeite quoi.

Frankrijk '14 Een andere authentieke uitstap is vaak een plaatselijke ambachtsman, zoals hier de glasblazer die ons toevertrouwde dat hij in de vakantie op het eind van de dag meer moe is van zijn kinderen (drie stuks, elk met een skatebord of een fiets) dan van zijn werk.
Uiteraard wordt er een mandje volgeladen met producten van het ambacht in kwestie.

Frankrijk '14 Er zijn ook altijd wat bezienswaardigheden in de buurt, wij bezochten een kanaalbrug.

Frankrijk '14 Dat is een kanaal in een brug, over bv een rivier, maar ik neem aan dat een snelweg ook wel moet kunnen.

Frankrijk '14 Voor degene die het liever wat actiever hebben zijn er tal van leuke activiteiten, van uitgestippelde wandelroutes, over een parcour in de bomen tot een ezeltjestocht.

Frankrijk '14 Zwangeren krijgen gelukkig een karretje met amortisseurs.

Frankrijk '14 Omdat het vakantie is wordt er zo weinig mogelijk zelf gekookt, gelukkig bestaat er over heel Frankrijk zoiets als Marchés des Producteurs. Elke avond verschijnen er op dorpspleintjes van kleine Middeleeuwse dorpjes kraampjes waar de plaatselijke producteurs hun waren verkopen. Schalen vol mosselen, paëlla, escargots en cassoulet. Stapels crépes, frietjes gebakken in eendenvet, zoete en groentetaarten en worsten, satés of hamburgers van koeien die in de plaatselijke weien graasden.

Frankrijk '14 De plaatselijke bevolking komt aanzetten met manden vol bestek, borden, glazen en een tafelkleed, terwijl de ene aanschuift voor een portie cassoulet, staat de andere te wachten bij de mosselkraam en koopt een derde een fles gekoelde wijn voor drie euro bij de lokale wijnboer.
Zwangere blijven zitten om de plaats te behouden en drinken een flesje water. (Maar eten wel het lekkerste eten ooit.)

Frankrijk '14 Tegen het vallen van de nacht gaan er overal lichtjes aan en duurt het niet lang voor het hele dorp op de dansvloer staat. Kinderen incluis.

Frankrijk '14 En dan ineens ben je weer onderweg naar België en zit je -met een licht opkomende depressie- plannen te beramen om te verhuizen.

dinsdag 19 augustus 2014

Een potje uit de tuin

pot wonder

Oh wat hou ik van gerechten die volledig uit de tuin komen. Hoe plezant is dat, door de tuin stappen met een mandje, hier en daar wat plukken en terug in de keuken komen met een gevulde mand waar niks uit de winkel bij moet om een lekkere maaltijd te krijgen? Keiplezant, ik zal het zeggen. En snel en goedkoop bovendien.

Dit is zo'n mandjesgerecht dat je van juli tot oktober kan maken.
Boontjes in tomatensaus kent iedereen, maar ik doe er nog aardappels bij: Man, toch niet te geloven welke risico's ik durf te nemen! Hoewel, nu ik er over nadenk komt het misschien wel gewoon uit het moestuinboek en denk ik dat ik het zelf verzonnen heb.
Het is echt heel erg lekker, dat is het belangrijkste.

Ik ben wel vergeten om een ui te tekenen, die moet er dus nog bij. Die ui stoof je even aan, samen met de knoflook. Dan doe je er al de rest bij en zet je een deksel op de pot. De tomaten zorgen voor voldoende vocht om de boontjes en aardappelen gaar te stomen. Na een tijdje staat alles lekker onder en is er eerder sprake van teveel vocht, daarom laat ik het de laatste 5 minuten nog pruttelen zonder deksel.
Deze keer deed ik er ook een lepeltje honing en wat balsamicoazijn bij, en het was nog lekkerder dan de keer er voor. Beetje zoet zuur en aangenaam pittig.

Ik gaf er nog een bord komkommerschijfjes met mosterdvinaigrette bij en een bord rode bietschijfjes met komijnzaadjes en een simpele dressing van olie en citroen. Die rode biet met komijn komt zonder twijfel uit het moestuinboek en is hier telkens een groot succes. Ik bedoel maar, daarvoor alleen zou je dat boek al moeten kopen en dan kan je meteen zelf zien of er een stoofpotje met boontjes en aardappels in staat.

zondag 17 augustus 2014

De Moestuin van Mme Zsazsa @ De Beek

De Beek

De Beek Courgettemoeheid? Venkelvrees? Of het Syndroom van Cohl-Rabi?
Al deze klachten komen op hetzelfde neer: niet elke groente is op elk moment even charmant en inspirerend.
Kim Leysen en Dorien Knockaert, de auteurs van het ecologische tuinier- en kookboek De Moestuin van Mme Zsazsa, geven dat grif toe. Maar volgens hen is er iets aan te doen. Zaterdag 16 augustus nodigen ze je uit om in De Beek nieuwe kneepjes en ideeën te komen opdoen, precies voor die groenten die jouw groenteliefde het meest op de proef stellen.

Zo lokten we volk naar de keuken van De Beek. Uiteraard spanden de courgettes de kroon, gevolgd door komkommers, tomaten en snijbiet. We verdeelden ons in groepjes, Dorien stond iedereen bij met goede raad en er werd drie uur aan een stuk gekookt.
Ik liep terwijl rond en trok foto's van de pinterestieke omgeving.

Palettenrekjes

Kast

Schilderijtjen

Voeten

Botten

Tomaten

komkommers

menu

eten

En dan eten!