zaterdag 25 juli 2015

Het kasteel van Reinhardstein en de wandeling aldaar


23/7/05 Het ziet er zo naar uit dat er een nieuwe hobby in de maak is, ten huize Zsazsa.
Wandelen!
De terugkeer* van De Nelson heeft daar natuurlijk alles mee te maken.
Een klein jaar geleden zorgde hij er met zijn komst al voor dat we ineens dagelijks gingen wandelen, nu blaast hij die vergeten traditie weer nieuw leven in.
Leve Nelson!
Leve wandelen!

23/7/05 Donderdag namen we hem mee naar Luik, onze Provinvie om te ontdekken deze zomer.
Naar Robertville om precies te zijn, voor een wandeling van zo'n 6 km, De Neus van Napoleon. Deze begint aan de stuwdam en slingert met smalle paadjes rond het Kasteel van Reinhardstein.
Op de foto de neus, ik zoek nog altijd naar de reden waarom deze rots nu precies zo genoemd wordt. Ik zou persoonlijk eerder voor Wandeling, De Kwaaie Kop gegaan zijn.

23/7/05 Maar niettemin, schoon wandeling!
Avontuurlijk ook, zeker met een baby op je rug, ik gaf de baby dus allegauwkes door aan de vader, die staat meestal iets steviger op zijn benen.
In tegenstelling tot de wandeling aan de Ningslinspo wordt deze wandeling perfect aangeduid. Een groene rechthoek wijst de weg. Na ongeveer een kwartier kan je even van de route afwijken en de wegwijzer naar de cascade volgen, de waterval (te zien op de eerste foto) is de hoogste in België. Als ge dan toch in de buurt zijt.
Daarna loop je een tijdje door de bossen om ongeveer halverwege de wandeling bij de rivier de Warche aan te komen.

23/7/05 Alwaar het aangenaam vertoeven is voor een duikje in het frisse water.

23/7/05 Vader, moeder en dochter zaten op het droge het proviand naar binnen te werken.
En naar stenen te kijken, dat ook.


reinhardstein Bijna aan het einde van de wandeling passeer je langs het kasteel dat je een groot deel van de wandeling ziet (zoek het toilet wanneer je aan de waterval zit!).
En toevallig (als ware dit een promopost voor de Ardennen) zijn er dit weekend
(25-26 juli) Middeleeuwse feesten
Allen daarheen!









*Ge moet geen compassie hebben, we deden hem niet weg naar een enge kennel met gemene mensen, hij zat op een leuk kamp, met andere leuke honden en fijne mensen. Maar dat verhaal vertel ik binnenkort nog wel eens.

maandag 20 juli 2015

Over onze studiereis naar Luik

#VSCOcam Met een baby die het nog steeds haat om in de auto te zitten (we durven echt niet op reis gaan dit jaar) doen we alleen nog uitstapjes op minder dan een uur rijden.
Luik dus!
Nog eens Luik, want we passeren hier geregeld.
Al was het maar om hier ontbijten, zo gezellig!
Québec Café, een stukske Canada in België.

#VSCOcam Terwijl we genieten van ons Copieus Canadees ontbijt begint het te regenen, changement des plans, geen wandeling, maar op zoek naar iets drogers.
Een aquarium bijvoorbeeld!
Deze bestemming wordt een aantal keer aanbevolen wanneer ik naar tips hengel op Facebook, ik merk wat gegniffel op, maar dat negeren we.
En kijk eens, onderwaterwormen, alsof dat niet de moeite waard is!

luik En ziet, haaien!
In Luik!
Ik maak de kinderen wijs dat het geen echte haaien zijn, maar haaien op afstandsbediening, haha, wat een grappige moeder ben ik toch!

#VSCOcam Het aquarium heeft ook een droog gedeelte, op een bovenverdieping staan er in een jaren 80-setting een hoop opgezette dieren en skeletten bij elkaar.
Waar je gewoon kan doorwandelen.
<3 La Wallonie!

#VSCOcam Door de taalgrens die Vlaanderen al een eeuwigheid van Wallonië scheidt zijn de tijgers er doorheen de evolutie anders gaan uitzien in beide landsdelen.

#VSCOcam Om nog maar te zwijgen van de jachtluipaarden.

#VSCOcam Omdat we nu toch al in de studiereissfeer zitten stoppen we ook even in het plaatselijke stationnetje. We verheugden ons -de hoogstaande architectuur indachtig- op een hoogstaande meeneemkoffie, maar we moeten het doen met een Waals alternatief.
Koffie is koffie en we zijn geen klagers.

#VSCOcam We zetten onze tocht verder richting Voeren. Onderweg passeren we in het kader van de studiereis ook even aan het fort van Aubin-Neufchâteau.

#VSCOcam En wat verder stoppen we voor de les Faciliteitengemeentes, een uitvinding waar eigenlijk niemand- buiten drie Walen en vier Vlamingen, elk met een spuitbus- van wakker ligt.

upload We sluiten af in Teuven, een alleraardigst dorpje in de Voerstreek waar het prachtig wandelen is. Spijtig genoeg regent het nog altijd.
We slaan de wandeling over en gaan meteen aan tafel.
Ik doe een poging om de drie kinderen samen op één foto te krijgen.

Na de maaltijd rijden we voldaan terug naar huis, door een gehucht dat misschien wel eens De Plank zou kunnen heten.

maandag 13 juli 2015

Handboek voor wildplukkertjes & De wilde kalender

Handboek voor wildplukkertjes Tussen midden jaren 80 en midden jaren 90 werden mijn zomers met de volgende drie dingen gevuld: Een hangmat, een tent en stapels (strip)boeken.
Bij goed weer lag ik met een boek in de hangmat, bij regen lag ik met een boek in de tent.
In de jaren 90 verschoven mijn interesses over paarden (kon ik nog combineren met lezen) naar jongens (dat viel slechter te combineren).

De tent en de hangmat staan er nog altijd, maar de tijd om een hele dag alleen maar te lezen is samen met de kuif en de permanent ergens in de jaren 90 blijven steken.

Ik zou een pink veil hebben voor nog eens zo'n zomer uit de jaren 80.
Een van de boeken die ik dan zeker in mijn hangmat zou lezen is dit boek.
Het zou een van die dagen worden waarop ik pas naar binnen zou komen als het al donker is, met vuile handen en knieën en een heleboel plannen voor de volgende dag.

Oh, die scone kindertijd ...

Handboek voor wildplukkertjes

Handboek voor wildplukkertjes Rachelle Klaassen maakte zalige tekeningen die aan Octavies stijl doen denken. En Erica Bakker en Ellen van den Broek vertellen op een niet kinderachtige manier wat je met eetbare bloemen, planten en vruchten kunt doen.
Dat zijn niet alleen eetbare dingen zoals limonade van bloemen, vieruurtjes van lisdoddestengels, snoepjes van bloemblaadjes en heksensoep, maar veel veel meer.

Handboek voor wildplukkertjes Fluitjes van fluitenkruid, vissenvoer van zeesla, mierenhotels, oplossingen tegen muggen en vliegen, fakkels en de favoriet van de zonen: jeukpoeder van rozenbottels. Het staat er allemaal in.

Handboek voor wildplukkertjes

Handboek voor wildplukkertjes Op dit moment zijn de zonen bezig aan een map om mee te nemen op expeditie, het is de bedoeling dat ze hier al het eetbaars op aanduiden dat er in de nabije omgeving in het wild groeit.

De Wilde kalender Voor hun map is er al heel wat terug te vinden in het Wildplukkertjeshandboek, maar er is natuurlijk nog veel meer eetbaars in het wild.
En dan komt dit boek -mijn boek- goed van pas, De Wilde Kalender.
Bloesem, bloemen, fruit, groente, paddenstoelen, noten, zaden, pitten, granen, grassen, bomen, kruiden, specerijen zuivel, eieren, vlees, gevogelte, vis, schaaldieren en insecten.
Allemaal eetbare dingen uit het wild en per seizoen opgelijst.
Als ge daarmee uw maag niet kunt vullen dan weet ik het niet.
Er is duidelijk meer eetbaars dan ik en u dachten.

De Wilde kalender Ik zou precies wel eens heel graag gaan wandelen met een paddenstoelenkenner, hoe cool moet dat zijn om aan het eind van de zomer uw eigen paddenstoelen te kunnen plukken voor een paddenstoelenrisotto?
Tot het zo ver is hou ik het op een boletenrisotto, want boleten, die hebben wel lookalikes die giftig zijn, maar nooit dodelijk giftige lookalikes.
Voila zie, zo leert ge toch eens iets hé.

Het Wildplukkertjesboek
Erica Bakker, Ellen van den Broek en Rachelle Klaassen
Fontaine uitgevers
176 pagina's
16,95 euro

De Wilde Kalender
Elsje Bruijnesteijn
Fontaine uitgevers
128 pagina's
16,95 euro

Met de voordeelcode ‘Wildplukkertjes’ bestel je bij bij de webshop Booksetcetera.be de boeken zonder verzendkosten.

woensdag 8 juli 2015

Zelfde pose. Zelfde kleedje. Nu met kat

Toni en het hittegolfkleedje Ik vond dat er laatst behoorlijk schattig uit zien.
Dus in plaats van iets anders te bedenken, of naar de solden te gaan trok ik de stoffenkast open voor exact hetzelfde exemplaar.
Volgens mij heeft ze daar totaal geen probleem mee.

de hittegolfjurk met planning! Hier en daar vroeg er iemand om een handleiding, en zie, twee dagen na datum is ze er al. Niet te doen, niet te doen.
Nu is dat niet zo geweldig moeilijk zo'n kleedje naaien en er zullen al tig handleidingen bestaan, maar eigenlijk is dat toch altijd wel plezant zo'n handleiding maken, dus waarom niet!

Toen de baby vanmiddag een kort dutje op haar planning had begon ik aan een tweede exemplaar, de stof lag klaar, de handleiding was geprint en voor de gelegenheid had ik een stopwatch klaar.
Op nipt 45 minuten was het klaar!
Dat is even lang als een kort dutje.
Ideaal!

Patroon Ik vind eigenlijk dat ge het met deze handleiding zelf moet kunnen, zonder uitleg dus.
Maar omdat het de eerste keer is zal ik het met u nog effe overlopen.

Meet de baby
a= de afstand van de schouders tot waar het kleedje moet komen, da's evident.
b= de borstomtrek, dat was ook niet heel moeilijk.
c= de afstand van de schouders tot onder de oksel.
Dat steekt bij alledrie nu echt niet op een centimeter.
Knip de stof voor het kleedje en het lint
Je gebruikt het best een licht katoentje, het heet immers 'het hittegolfkleedje'.
Doe de borstomtrek maal twee en bezie dan hoe dat uitpakt met de stof, heb je dan juist nog een reep over, dan laat je die er gewoon aan. Kom je een stukje te kort, dan is dat ook maar zo.
Ik nam het lint telkens ongeveer even lang als de stof voor het kleedje, dan kan je makkelijk een strik maken.
Naai het lint
Dat is een makkelijke hé.
Om het lint te keren gebruik ik nog altijd dit.
Naai dicht
Het kleedje dus.
Afhankelijk van het patroon op de stof wordt de naad een zijnaad of middenrugnaad.
Knip de armsgaten
Als je begint en eindigt met een loodrechte lijn to de stof dan is dat per-fect.
Knip in
Want dan kan je sevens makkelijker de armsgaten omzomen.
Naai de armsgaten
Dat is altijd wat prutsen.
Strijk de zoompjes
Want dan kan je sevens makkelijker de zomen vaststikken.
Naai vast
En strijk dan nog eens de zomen schoon plat.
Assembleer
Voor de Nederlanders: Stel het kleedje jurkje samen.

Toni en het hittegolfkleedje Schoon hé?!

zondag 5 juli 2015

Het Hittegolfkleedje

toni De laatste keer dat ik achter het naaimachien zat is bijna een jaar geleden. Ik maakte dit shirtje een paar dagen voor we naar Frankrijk vertrokken.
Een paar weken daarvoor naaide ik op een middag nog twee zwangerschapsrokjes bij elkaar en dat waren dan zo ongeveer alle gebeurtenissen op naaigebied van het afgelopen jaar.
De keer dat ik daarvoor plaatsnam achter het naammachien kan ik mij zelfs niet meer herinneren.
Het zal een reactie geweest zijn op Allemaal Rokjes , afkicken van weken tot in de late uurtjes zitten te naaien.
En Allemaal Rokjes verscheen in 2012. Ahum.


toni Maar toen!
Toen kwam dit allerdrolligste wezentje erbij, van vrouwelijke makelij dan nog.
Daar gaan kleedjes van komen, werd gefluisterd.
En eindelijk is het zo ver!

Kleedje Het Hittegolfkleedje!
Poepsimpel, keisnel en verder ook niks in zijn eigen.


Kleedje Maar ziet ne keer hoe elegant!

Kleedje Het kind nam uit zichzelf een fotomodellenpose aan.

Kleedje Zij weet natuurlijk niet dat het eigenlijk wat aan de korte kant is en dat we haar luierbroekje zien.

Kleedje Alsof ze dat erg zou vinden.

Kleedje

maandag 29 juni 2015

De Ninglinspo, een bestemming voor impulsieve dagtrippers

#VSCOcam Toen ik klein was en we een daguitstap deden dan ging mijn moeder de dag ervoor inkopen doen. Zakken vol flesjes water en sap, koeken, chips, fruit, snoepjes, worstjes, kaas, kauwgom en rolletjes muntjes werden aangesleept.
Voor ze ging slapen lag op tafel voor iedereen een trui, regenjas, reservekledij en een propere zakdoek.
Koelelementen werden in de diepvriezer gestoken, de frigobox werd uit de kelder gehaald en de goei boter werd op het aanrecht gezet.
's Morgens stond ze een uur vroeger op om sandwiches (wie eet er nu boterhammen op een daguitstap?) te smeren en fruit te snijden.
De reisroute werd nagegaan en zorgvuldig genoteerd in twee verschillende lettertypes met markeerstift.

Als wij op daguitstap gaan dan is dat iets wat ons tien minuten voor we vertrekken ineens te binnen schiet.
Zo ook vanochtend.
Amai, zo warm dat het gaat worden vandaag zuchtte ik in mijn eigen.
Hey, anders moeten we naar de Ardennen rijden!
Och ja, de Ninglispo, da's lang geleden!
Ik sommeerde de kinderen zich aan te kleden, schoot de badkamer in om de man in te lichten, raapte een rugzak, drinkbus, draagdoek en luiers bij elkaar en tien minuten later zaten we in de auto.
Juist nog even langs de winkel voor fruit, brood, kaas en een worst en weg waren we.

Ninglinspo Een goed uur later stonden we hier.
Aan de oevers van de enige echte wildwaterbaan van België, gratis bovendien!

#VSCOcam Ik wil morgen en overmorgen ook naar hier komen kwekte Abel al na vijf minuten.

Piknick Gaan we verder vroeg hij toen we amper een stuk brood binnen hadden.

#VSCOcam Ik vond dat wel een goed idee toen ik iets voelde kriebelen en bedacht dat er vast enge beestjes in Waals gras zouden kunnen zitten.

Glijbaan Splash Toni How we love de Ardennen!
Onderstaande foto's zijn filmpjes die u eens moet bekijken als u mijn kinders Kempisch wilt horen kwekken. Gewoon klikken, geen idee waarom ik ze hier niet meer kan tonen. Iemand?
En de Ninglinspo is een bergriviertje dat u zeker eens moet afstappen, vergeet uw Teva's en reservekleren niet!

Ninglinspo
Ninglinspo
Ninglinspo

zondag 28 juni 2015

Die ene juf

Tessa & Abel Vorig jaar kreeg zijn juf een zenuwinzinking.
Tot vijf keer toe.
Waardoor het mannetje acht verschillende juffen had op één jaar tijd.
Je zou bijna vermoeden dat er kwaad opzet in het spel was.

Waren alle ouders blij dat er een nieuw jaar aanbrak.
Toen werd het november en de juf zwanger.
En toen ... toen kwam Tessa.

knuffel Ik kan mij niet meteen een juf voor de geest halen die ik nooit vergeet, maar hier en daar hoor ik wel eens over een juf die nog altijd een speciaal plekje heeft in iemands hart.
Een juf met wie al de jongens willen trouwen.
Een juf zoals alle meisjes later willen worden.
Een juf die met haar gitaar ter plaatse nieuwe liedjes verzint.
Een juf die de klas omtovert tot een museum en heel de school inviteert
Een juf wiens ogen even hard fonkelen als die van haar kindjes.
Een juf die elke kleuter op zijn manier aanpakt zodat ze zich een voor een speciaal voelden.
Die ene juf die je nooit zal vergeten.
Wel zo'n juf, dat was Tessa.

Gisteren gaf ze een feestje en samen met alle kleuters zorgden we voor een gepast kadootje.

vriendenboekje Ik stelde iets voor wat ik in het verleden nog al eens gemaakt heb, en omdat ouders graag hebben dat iemand anders al het geregel doet, werd het voorstel meteen positief onthaald.

vriendenboekje Een vriendenboek!
Eentje op groot formaat deze keer.

samen werken Ik zette mij naast de baby en schreef de cover bij elkaar.
De baby was ook zeer positief over het idee.

vriendenboekje Net zoals vorige keer kregen de kinderen een dubbelenvouwen papier waarop ze aan de binnenkant een hoop vriendenboekvragen moesten beantwoorden: wat is jouw favoriete ijsje, wat wil je later worden, waar ben je goed en slecht in, waar ben je bang van, met wat heb je heel hard moeten lachen, ...
Op de voorkant was er plaats om zichzelf te tekenen, en de meesten maakten er iets geweldigs van.

vriendenboekje vriendenboekje vriendenboekje vriendenboekje vriendenboekje vriendenboekje Het boekje wordt simpel bij elkaar gehouden door een rekker en een potlood.

Maar er kon nog wel iets bij, échte juwelen bijvoorbeeld, ik pinde wat ideetjes en stak de link bij in de mail: Moesten de kinderen ook nog goesting hebben om een juweeltje te maken, dan zijn hier wat ideetjes. Maar laat ze vooral hun goesting doen.

juwelendoos En dat deden ze, een hele doos vol.

juwelendoos Er was zelfs een mama zo bij de zaak om deze link te bedenken, dju, was ik daar maar zelf op gekomen.

juwelen Abel hield het bij strijkparels, een paar fruitoorbellen en een ganzenbroche.
Moest het niet zo'n verschrikkelijk frustrerend gepruts zijn om de stekertjes vast te maken aan de oorbelletjes, dan zou ik mezelf ook een paar fruitoorbellen maken.

Tessa Een lege doos later was dit het resultaat, een versierde juf.

En dan nu: op naar volgend jaar, naar het eerste leerjaar, met voorlopig nog geen leerkracht, want zwanger.
En geen zicht op een vervangster, wat iets ingewikkeld met vaste benoemingen.
Leve het onderwijs!

En Tessa, die is weer helemaal vrij, laat ze niet schieten als jouw school een extra juf kan gebruiken!