maandag 29 juni 2015

De Ninglinspo, een bestemming voor impulsieve dagtrippers

#VSCOcam Toen ik klein was en we een daguitstap deden dan ging mijn moeder de dag ervoor inkopen doen. Zakken vol flesjes water en sap, koeken, chips, fruit, snoepjes, worstjes, kaas, kauwgom en rolletjes muntjes werden aangesleept.
Voor ze ging slapen lag op tafel voor iedereen een trui, regenjas, reservekledij en een propere zakdoek.
Koelelementen werden in de diepvriezer gestoken, de frigobox werd uit de kelder gehaald en de goei boter werd op het aanrecht gezet.
's Morgens stond ze een uur vroeger op om sandwiches (wie eet er nu boterhammen op een daguitstap?) te smeren en fruit te snijden.
De reisroute werd nagegaan en zorgvuldig genoteerd in twee verschillende lettertypes met markeerstift.

Als wij op daguitstap gaan dan is dat iets wat ons tien minuten voor we vertrekken ineens te binnen schiet.
Zo ook vanochtend.
Amai, zo warm dat het gaat worden vandaag zuchtte ik in mijn eigen.
Hey, anders moeten we naar de Ardennen rijden!
Och ja, de Ninglispo, da's lang geleden!
Ik sommeerde de kinderen zich aan te kleden, schoot de badkamer in om de man in te lichten, raapte een rugzak, drinkbus, draagdoek en luiers bij elkaar en tien minuten later zaten we in de auto.
Juist nog even langs de winkel voor fruit, brood, kaas en een worst en weg waren we.

Ninglinspo Een goed uur later stonden we hier.
Aan de oevers van de enige echte wildwaterbaan van België, gratis bovendien!

#VSCOcam Ik wil morgen en overmorgen ook naar hier komen kwekte Abel al na vijf minuten.

Piknick Gaan we verder vroeg hij toen we amper een stuk brood binnen hadden.

#VSCOcam Ik vond dat wel een goed idee toen ik iets voelde kriebelen en bedacht dat er vast enge beestjes in Waals gras zouden kunnen zitten.

Glijbaan Splash Toni How we love de Ardennen!
Onderstaande foto's zijn filmpjes die u eens moet bekijken als u mijn kinders Kempisch wilt horen kwekken. Gewoon klikken, geen idee waarom ik ze hier niet meer kan tonen. Iemand?
En de Ninglinspo is een bergriviertje dat u zeker eens moet afstappen, vergeet uw Teva's en reservekleren niet!

Ninglinspo
Ninglinspo
Ninglinspo

zondag 28 juni 2015

Die ene juf

Tessa & Abel Vorig jaar kreeg zijn juf een zenuwinzinking.
Tot vijf keer toe.
Waardoor het mannetje acht verschillende juffen had op één jaar tijd.
Je zou bijna vermoeden dat er kwaad opzet in het spel was.

Waren alle ouders blij dat er een nieuw jaar aanbrak.
Toen werd het november en de juf zwanger.
En toen ... toen kwam Tessa.

knuffel Ik kan mij niet meteen een juf voor de geest halen die ik nooit vergeet, maar hier en daar hoor ik wel eens over een juf die nog altijd een speciaal plekje heeft in iemands hart.
Een juf met wie al de jongens willen trouwen.
Een juf zoals alle meisjes later willen worden.
Een juf die met haar gitaar ter plaatse nieuwe liedjes verzint.
Een juf die de klas omtovert tot een museum en heel de school inviteert
Een juf wiens ogen even hard fonkelen als die van haar kindjes.
Een juf die elke kleuter op zijn manier aanpakt zodat ze zich een voor een speciaal voelden.
Die ene juf die je nooit zal vergeten.
Wel zo'n juf, dat was Tessa.

Gisteren gaf ze een feestje en samen met alle kleuters zorgden we voor een gepast kadootje.

vriendenboekje Ik stelde iets voor wat ik in het verleden nog al eens gemaakt heb, en omdat ouders graag hebben dat iemand anders al het geregel doet, werd het voorstel meteen positief onthaald.

vriendenboekje Een vriendenboek!
Eentje op groot formaat deze keer.

samen werken Ik zette mij naast de baby en schreef de cover bij elkaar.
De baby was ook zeer positief over het idee.

vriendenboekje Net zoals vorige keer kregen de kinderen een dubbelenvouwen papier waarop ze aan de binnenkant een hoop vriendenboekvragen moesten beantwoorden: wat is jouw favoriete ijsje, wat wil je later worden, waar ben je goed en slecht in, waar ben je bang van, met wat heb je heel hard moeten lachen, ...
Op de voorkant was er plaats om zichzelf te tekenen, en de meesten maakten er iets geweldigs van.

vriendenboekje vriendenboekje vriendenboekje vriendenboekje vriendenboekje vriendenboekje Het boekje wordt simpel bij elkaar gehouden door een rekker en een potlood.

Maar er kon nog wel iets bij, échte juwelen bijvoorbeeld, ik pinde wat ideetjes en stak de link bij in de mail: Moesten de kinderen ook nog goesting hebben om een juweeltje te maken, dan zijn hier wat ideetjes. Maar laat ze vooral hun goesting doen.

juwelendoos En dat deden ze, een hele doos vol.

juwelendoos Er was zelfs een mama zo bij de zaak om deze link te bedenken, dju, was ik daar maar zelf op gekomen.

juwelen Abel hield het bij strijkparels, een paar fruitoorbellen en een ganzenbroche.
Moest het niet zo'n verschrikkelijk frustrerend gepruts zijn om de stekertjes vast te maken aan de oorbelletjes, dan zou ik mezelf ook een paar fruitoorbellen maken.

Tessa Een lege doos later was dit het resultaat, een versierde juf.

En dan nu: op naar volgend jaar, naar het eerste leerjaar, met voorlopig nog geen leerkracht, want zwanger.
En geen zicht op een vervangster, wat iets ingewikkeld met vaste benoemingen.
Leve het onderwijs!

En Tessa, die is weer helemaal vrij, laat ze niet schieten als jouw school een extra juf kan gebruiken!

woensdag 24 juni 2015

Overdaad in de fruitgaard

crumble Aardbeien, rabarber en kruisbessen.
Zoet en zuur, perfect voor een crumble dacht ik zo en plukte een vergiet vol.
Op een half uur had ik uit het niets een dessert bij elkaar, how I love de moestuin seg!

crumble Het dessert ging mee naar Tante Hilde bij wie ik mezelf een paar uur daarvoor had uitgenodigd. Nog lauw aten we het met ons getweenent bijna volledig op. Nice!

broodgebak Het was niet het enige zoets dat die dag uit de oven kwam, eerder al kwam dit bijeengeraapt vieruurtje tevoorschijn. Een samenraapsel van een oud stokbrood en aardbeien, denk daar melk, suiker en eitjes bij en je kan zo raden dat het in de smaak viel. Heerlijk vind ik dat als je van iets wat je normaal zou weggooien toch nog iets lekkers kan maken.

Zomerfruitcrumble
een mengeling van aardbeien, bessen en rabarber,
twee flinke handen vol
125 gram echte boter
175 gram bloem
1 opgehoopte tl bakpoeder
75 gram suiker
desgewenst puddingpoeder

Maak het crumbledeeg door met je handen de bloem door de boter te wrijven, maak het niet te fijn, schep de suiker door het mengsel en zet in de koelkast. Heb je een keukenrobot dan laat je hem het werk doen.
Verwarm de oven voor op 200°.
Was het fruit, snij de aardbeien doormidden en de rabarber in plakjes en leg het in een ovenschaal.
Heb je meer zure vruchten dan zoete kan je er wat suiker over strooien.
Ik strooi al eens wat puddingpoeder over het fruit, zodat het sap indikt.
Haal het deeg uit de koelkast en verdeel het over het fruit, zet 35 minuten in de oven.

Stokbroodpudding
250-300 gram brood
een halve liter melk
100 gram suiker
3 eitjes
flinke handvol aardbeien, doormidden gesneden

Verwarm de oven voor op 175°.
Klop de eitjes los in een kom en roer er dan de melk en suiker door.
Breek het brood boven de kom en meng het met je handen zodat alle melk opgezogen wordt en er geen droge stukken meer zijn.
Leg een vel bakpapier in een ovenschaal of ga met boter en bloem in de weer.
Stort alles in de vorm en verdeel er dan de gehalveerde aardbeien over.
Strooi wat extra suiker over het geheel.
Zet zo'n uur in de oven.

donderdag 18 juni 2015

Het vakantieboek van Mme Zsazsa

1a Julie zaten toch te wachten op wat extra beelden van het vakantieboek?
Kom, zeg snel ja?
Ah, ik zou het geloven!
Hierboven, het voorwoord.
Hieronder, een invulpagina.
Daaronder nog wat pagina's uit de categorie onderweg, op den vreemde, zu hause, feest & kindervreugd.

vakantieboek vakantieboek vakantieboek vakantieboek vakantieboek vakantieboek vakantieboek vakantieboek Zo zonde dat het maar één weekend in de winkel ligt eigenlijk.
Maar ja, beter een weekend, dan geen weekend.
Altijd positief blijven!
En reserveer voor de gelegenheid vandaag Het Nieuwsblad van het weekend bij de krantenwinkel!

woensdag 17 juni 2015

Snijbietspanakopitadriehoekjes

#spanakopita Ik was niet van plan om deze driehoekjes te bloggen, maar ik trok wel een foto.
Het zal mijn blogonderbewustzijn zijn. Altijd op zijn hoede.

En kijk, twee man vraagt achter het recept en ik zat hier toch al, dus waarom niet.

Laten we de titel even van naderbij bekijken.
Spanakopita is eigenlijk gewoon Grieks voor spinazietaart (σπανάκι, spanaki, 'spinazie', en πίττα, pitta, 'taart'), omdat ik het Griekse woord voor snijbiet niet ken, plak ik dat er gewoon in het Nederlands voor.
Wikipedia leert mij dat een échte spanakopita in grote vuurvaste schalen gemaakt wordt, maar soms maken de Grieken ook een kleinere versie die als driehoekje aangeboden wordt. Geen idee of de Grieken dan iets zeggen als spanakidriehoek.
Dus zolang er hier geen Griek duidelijkheid schept noem ik het gewoon snijbietspanakopitadriehoekjes.
Alsof een Griek konijn met pruimen, echt met pruimen zou maken.

Goed!
Het straffe aan snijbietspanakopita is dat iedereen het hier lust. Het is natuurlijk gewoon heel lekker, maar dat is meestal geen doorslaggevend argument als er overwegend groenten inzitten. Laat staan snijbiet.
Ik wijt het aan het korstje, te lekker om te laten staan.

Als ik geen tijd heb dan maak ik één grote taart, als ik wel tijd heb dan maak ik schattige driehoekjes.
Gisteren had ik tijd.

#spanakopita
Snijbietspanakopita
In plaats van snijbiet kan je natuurlijk ook gewoon spinazie gebruiken, of een mengeling. Ik vind de gestoofde stukjes snijbietstengel er wel lekker in.
In een klassieke spanakopita zit gesnipperde dille, maar ik vind alle kruiden er wel lekker in, venkelgroen, oregano, tijm, peterselie, dragon,...
Je kan de vulling makkelijk een dag op voorhand maken en in de koelkast bewaren.

Nodig voor 10 driehoekjes:
-zo'n 8-12 snijbietbladeren, een flink vergiet (of 2) spinazie of een mengeling
de snijbietstelen in blokjes en de bladeren in reepjes
-een gesnipperde ui
-3 eitjes
-300 gram feta
-een flinke handvol kruiden
-zeste van een citroen
-peper en zout
-filodeeg
-boter

-Stoof het uitje in wat olie en voeg de snijbietstelen toe.
-Meng in een grote kom de eitjes met de feta, zeste, peper en zout en de gesnipperde kruiden.
-Wanneer de steeltjes gaar zijn doe je de bladeren erbij. Snijbietbladeren hebben een langere gaartijd nodig dan spinazie. Laat de gare groenten wat afkoelen alvorens het door het ei/kaasmengsel te roeren.
-Verwarm de oven voor op 220°.
-Voor een grote taart leg je een aantal vellen filodeeg op elkaar, smeer tussen elk vel wat gesmolten boter. Voor de driehoekjes neem je telkens één vel.
-Leg het mengsel voor de taart in het midden van de vellen filodeeg en vouw alles toe, gebruik ook weer genoeg boter, dit zorgt voor een krokante taart. Voor de driehoekjes vouw je een reep van het deeg, leg onderaan een hoopje van het mengsel en sla het 45° om, enz. (Je moet het doen om het te snappen neem ik aan.)
-Ik strooide er nog maanzaad over.
-Bak de driehoekjes of de taart 20 minuten in de voorverwarmde oven.

Met een komkommerslaatje of wat groene sla vind ik dit goed genoeg om als avondeten te dienen, maar het zou ook een fijn voorgerecht kunnen zijn.

maandag 15 juni 2015

Het vakantieboek van Mme Zsazsa en Naais

vakantieboek Elke gelegenheid om met Eva aka Naais samen te werken is er eentje die ik met beide handen grijp.
En als er geen gelegenheid is, dan verzinnen we er eentje.
Dus toen onze almanak af was zochten we naar het volgende project.
Als we nu eens een vakantieboek maken, zo gelijk vroeger, maar dan eentje voor grote mensen zei ik. Oké zei zij.
Ik werk natuurlijk alleen met volgzame mensen samen, dat is meteen duidelijk.

We mailden gelijk de krant: Mogen we een vakantieboek maken, zo gelijk vroeger, maar dan eentje voor grote mensen? Oké, zei de krant.
We werken natuurlijk alleen met leuke kranten samen, dat is meteen duidelijk.

upload Drie maand later is het af.
Ik tekende kakkerlakken, bijen, wespen, teenslippers, badpakken, snorkels, bruggen, kerken, molens en handleidingen. Eva schreef lijstjes, sterrenkaarten, woordzoekers, uitdagingen en alternatieven voor suffe tv-avonden en kant-en-klare-postkaartzinnen. En samen verzonnen we autospelletjes, recepten, bijzondere vaardigheden om mee uit te pakken op vakantie, 10 excuses om te feesten, 125 anti-verveelideeën voor kinderen en veel veel meer.

Geloof me, dit vakantieboek wil je in huis hebben.
En dat kan!
Volgend weekend -en enkel dan- zit het gratis bij Het Nieuwsblad.
Voor 2 euro 20 haalt u twee maand zomerpret in huis.

Aahhhh, konden we dit maar alle dagen doen.

eva en kim Gewoon al voor het zicht, man, wat voor een schoon team zijn wij eigenlijk?
Ik weet niet hoe Kaat Pype het voor elkaar kreeg, maar ik heb er al in een eeuwigheid niet meer zo fris en fleurig uitgezien.

donderdag 11 juni 2015

Pasta voor alle leeftijden met avocado en veel kruiden

spaghetti pestoplus Ik ken mensen die elke dag een avocado zouden eten.
Ik ben zo niet.
Ten eerste vind ik het niet zò fantastisch lekker (zonder citroen- of limoensap, zout, fijn gesnipperde uitjes, zout en eventueel koriander, dan is het hemels), maar ten tweede vind ik avocado een van de meest onbetrouwbare groentes. Pardon, fruit zeker?
Op de dag dat je ze koopt zijn ze keihard, doet het vruchtvlees aan rubber denken, smaken ze naar niks en kan je ze bijgevolg niet gebruiken in het gerecht waarvoor je ze kocht. Vervolgens vergeet je dat je ze hebt gekocht en kom je er weer bij uit als ze zacht en bruin ipv licht groen zijn binnenin. Allemaal dingen die je niet langs buiten kan zien.
Onbetrouwbaar.
Was een avocado maar zo duidelijk gelijk een banaan, groen is te hard, bruin is te zacht, alles daartussen: Prima!

Een paar jaar geleden hoorde ik de volgende truuk: Probeer het steeltje van de avocado te prutsen, gaat dit makkelijk, met juist een duwtje dan is de vrucht rijp. Helemaal zeker ben je als het putje dat tevoorschijn komt mooi groen is, is het putje daarentegen bruin, dan is hij al te rijp en leg je hem terug in het rek voor de losers die deze truuk nog niet kennen.
Dus ik sta altijd wat stiekem te prutsen aan de avocadorayon.
Zeer irritant vind ik dat, als andere mensen dat doen, want mijn man koopt altijd de avocado's waar iedereen al drie keer in genepen heeft.

Goed.
Ik had dus drie van die exemplaren in het groentemandje liggen.
En geen goesting in 'iets' met guacamole.
Wat doet een mens dan? Pinteresten, juist!
En wat doet mensen met avocado's op Pinterest?
In de pastasaus!

Af en toe maak ik iets waar ik eigenlijk niet echt naar uitkijk.
Vandaag was zo'n dag.


pastapesto Ik stelde een recept samen van de versies die ik tegenkwam en ik eindigde met iets wat ik zeker nog eens ga maken.
En dat is altijd een goed teken!

Nodig voor vier:
-2 avocado's
-een bosje basilicum en/of een mengsel van andere tuinkruiden zoals koriander, venkel, dragon, peterselie, kervel, dille, zuring, melde, look zonder look, ...
-1 teentje look, gepeld
-een handje nootjes, bv pinda, pijnboompitten, amandel,...
-een hele flinke geut olijfolie
-zeste en sap van 1 biocitroen
-zwarte peper en zout
-400 gram pasta

-Kook de pasta en haal de keukenrobot boven.
-Mix het vruchtvlees van de avocado's met al de rest, proef en kruid bij.
-Heb je nog tijd over snij dan wat kerstomaatjes door twee om op het eind door de pasta te roeren.

-Schep een kopje kookwater uit de kookpot en hou bij om de saus wat meer vloeibaar te maken moest dat nodig zijn.
-Giet de pasta af en meng alles door elkaar.
-Lekker met kerstomaatjes en parmezaan, maar het is niet noodzakelijk.

pastapesto En toen werd de baby hysterisch en wou ze niet op de schoot, niet in de zetel, niet in de buggy, niet aan de borst, maar wou ze gewoon ook pasta.

Baby's die naar look ruiken, waarom niet.